“Ik belde naar huis en nam afscheid.” Wielrenner Damien Touzé (29) vertelt in de Franse sportkrant ‘L’Équipe’ hoe hij door een hel ging na een val in de Ronde van Oman. “Ik lag in een ziekenhuis naast de vuilnisbakken.” De medische blunders stapelden zich op. Intussen is Touzé begonnen aan een revalidatie van negen maanden.

10 februari, rit vier in de Ronde van Oman. Touzé raakt de controle over z’n fiets kwijt nadat hij over een lichtsensor rijdt. Met de ambulance wordt de Fransman – die in het Belgische Ploegsteert woont – afgevoerd naar het dichtstbijzijnde veldhospitaal.“Heel primitief was het daar”, opent Touzé z’n verhaal in de Franse sportkrant ‘L’Équipe’. Er werd een bekken- en dijbeenbreuk vastgesteld. Ook zijn linkerknie was verbrijzeld, de kruisbanden waren gescheurd en er was een breuk in het scheenbeen.

“Ze konden er niets doen behalve wat hechtingen in mijn dij zetten. Ik zag de dokters rondrennen en begreep dat het ernstig was, maar door de pijn was ik verward. Ik was bang, in een land dat ik niet kende.” En de nachtmerrie was allesbehalve voorbij.Touzé voelde dat er iets ernstigs mis was en werd voor verder onderzoek naar een ander ziekenhuis gebracht, waar een gescheurde milt aan het licht kwam. Opnieuw raakte de renner in paniek. Zweten, 40 graden koorts en een hartslag van 100 in rust. “Na één nacht, toen de arts van Cofidis (Annemie Batjoens, red.) me opnieuw kwam zien, was ik er heel slecht aan toe. Elk uur werd het erger.”

Een operatie drong zich op. Batjoens probeerde op Touzé in te praten. “De dokter was eerlijk: het was mogelijk dat ik niet meer wakker zou worden”, vertelt Touzé.“Ze huilde in het ziekenhuis. In het begin zat ik in ontkenning, ik wilde Sofia (zijn echtgenote en nichtje van ex-renner Frank Vandenbroucke, red.) niet bellen, maar zij drong aan: ‘Misschien spreek je haar nooit meer.’ Dus belde ik en nam afscheid. En ik zei haar dat ze tegen ons zoontje (de 1-jarige César, red.) moest vertellen dat ik hem graag zag.”

Waarna Sofia “de ergste nacht van haar leven” beleefde. Bij elk bericht vreesde ze voor het ergste. En begon ze te denken dat ze hun kind alleen zou moeten opvoeden.Touzé werd uiteindelijk geopereerd in een ander ziekenhuis, waar de omstandigheden naar eigen zeggen te wensen overlieten. “Ik lag naast de vuilnisbakken, met vliegen overal, iemand liep rond met insecticide – het was surrealistisch.”

Een nieuwe overplaatsing bracht hem naar een privékliniek in Muscat, de hoofdstad van Oman. Intussen was vrouw Sofia aangekomen in het land. “Ik had contact met een dokter uit Roeselare die Damien later zou behandelen”, zegt ze. “Hij zei: ‘Kom meteen terug, ze doen maar wat.’ Ik dacht: hij gaat daar sterven.”Touzé werd naar Roeselare overgebracht, waar een nieuwe operatie van vijf uur volgde. “Daar ontdekten ze dat de artsen in Oman mijn buikwand niet hadden gesloten. Mijn organen zaten direct onder de huid. Toen ze met een schaar in mijn buik gingen, raakten ze mijn organen. Dat waren als messteken.”