Wout van Aert is zo toch alweer een ontgoocheling rijker in Dwars door Vlaanderen, al wist het positieve achteraf toch – enigszins verbazend – te overheersen. Want van ontgoocheling was bij de Kempenaar amper sprake. Althans zo leek het toch.

Tot de laatste bocht

Want uiteraard was er net na de finish wél ontgoocheling en frustratie, zeker gezien de zege bijna binnen bleek: “Tot in de laatste bocht geloofde ik in de zege en ik heb bijna niet achterom gekeken. Ik denk dat ik weinig anders had kunnen doen”, zei hij tegenover HLN.

Vroeger alleen op pad gaan was volgens hem alvast geen optie: “Nog vroeger mijn kompanen achterlaten? Dan had ik nog langer alleen moeten knokken tegen het peloton. Ik heb hen pas proberen te lossen toen ik voelde dat de snelheid van hun kopbeurten begon te zakken.”

“Het is natuurlijk frustrerend wanneer je er zo dichtbij bent. Je gelooft een uur lang dat je de koers kan winnen, en dan glipt het in de laatste tien seconden nog door je vingers… maar ik onthoud de positieve elementen.”

Praatje doen met Ganna

Vrijwel meteen na de finish stonden vrouwlief Sarah en zoontjes Jerome en Georges hem op te wachten. “Goed gereden, papa”, klonk het bij die laatste. Een moment – zie onderstaand – vanwaar het hart gaat van smelten, en die eventuele teleurstelling al gauw weer vergeten is.

“Ze zeggen toch altijd derde keer, goede keer? Blijkbaar toch niet”, kon Van Aert er dan ook snel mee lachen. “Ik ben ooit in Waregem Belgisch kampioen geworden, maar voor de rest heeft het me nog niet veel geluk gebracht.” En dan moest er nog een boodschap volgen aan Filippo Ganna, weer die verduivelde Italiaan.

Weeral hij die het laatste gat dicht rijdt, net als in In Flanders Fields. “Dat gaan we toch eens moeten uitpraten!”, knipoogde Van Aert. “Dat Ganna zegt dat hij het erg vindt dat hij mij nog heeft ingehaald? Daar had hij eerder aan moeten denken. En héél erg zal hij het toch niet gevonden hebben.”