De zege van Wout van Aert in Parijs-Roubaix blijft bijzonder zoet nazinderen, uiteraard werd er ook bij Wielerclub Wattage over gesproken. Tom Boonen koppelt er nu al zelfs een stevige conclusie aan vast.

Niet de sterkste, wél een grote opluchting
Het moment waarop heel Vlaanderen – en omstreken – zat te wachten: een winnende Van Aert in een kasseimonument. Het gebeurde afgelopen zondag, het lange wachten is voorbij. Maar kan dit nu ook echt een nieuwe start betekenen voor Van Aert.

Ruben Van Gucht nam de analogie van de ketchupfles erbij. Eens het eruit komt, blijft het komen. Zou best weleens kunnen, oordeelt Boonen: “Ik denk dat deze zege heel bevrijdend zal werken”, luidt het bij zijn collega Kempenaar. “Een zege in Milaan-Sanremo is mooi. Maar als klassieker coureur droom je als klein jongetje toch van de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix”, ging Boonen verder.

“Deze zege zal Van Aert enorm veel rust geven”, schat Boonen in, al zag die dit seizoen sowieso al een andere Van Aert. “Ik vond dat Wout dit seizoen al veel meer rust uitstraalde. Hij trok het zich allemaal veel minder aan en reed veel vloeiender. Dat is de manier waarop je grote koersen wint.”

Daarnaast had Boonen echter nog wel een pertinente mening: niet Van Aert, wél Mathieu van der Poel was afgelopen zondag de sterkste renner. “Hij was indrukwekkend. Hij was veruit de beste man in koers”, is hij zeker. Winnen deed de Nederlander evenwel niet. “Hij heeft niet gewonnen, maar hij heeft z’n rapste Roubaix ooit gereden. Maar de winnaar heeft na afloop altijd gelijk”, keek Boonen terug richting Van Aert.

Van Aert > Boonen (?)
Na zondag is het alvast nogmaals bewezen: Van Aert is bijzonder populair in Vlaanderen, en eigenlijk de hele wielerwereld. Mogelijk zelfs meer dan Boonen, oordeelt die zelf. “Als je altijd alles wint, word je niet populair. Ik had bijvoorbeeld ook heel veel haters”, geeft die daarvoor de reden.

“Bij hem heb je een beetje het Poulidor-effect (van de eeuwige tweede, nvdr). Je leeft mee met hem”, denkt Boonen dat het publiek toch eerder voor een soort van underdog kiest.

“Wout moest er constant blijven voor vechten en de moed erin houden. Hij probeerde mannen te verslaan van wie hij al 30 keer verloren had. Als dat dan lukt, kan je geen beter boek schrijven.”