Het vingertje ging de lucht in. Wijzend naar de hemel. WantWout van Aertdraagt zijn overwinning inParijs-Roubaixop aan Michael Goolaerts. Hij verloor zijn toenmalige ploegmaat in 2018, toen Van Aert een eerste keer de kasseiklassieker reed. Sindsdien was hij op een missie. “Deze zege is voor Michael en zijn familie.”

De euforie was immens op en naast de Vélodrome. Wat wil je. Na alle tegenslag van de voorbije jaren is Parijs-Roubaix eindelijk binnen voor Wout van Aert. Zijn tweede Monument, zes jaar na Milaan-Sanremo. Sarah en de kinderen Georges en Jerome deelden mee in die vreugde. Een dikke knuffel volgde. Daar hoorden tranen bij – de emoties mochten los.

“Sinds 2018, toen ik hier voor het eerst startte, was Parijs-Roubaix winnen een droom. Acht jaar geleden verloor ik hier een ploegmaat, Michael Goolaerts. Sindsdien had ik als doel om deze koers te winnen, en bij de finish mijn vinger in de lucht te kunnen steken. Deze zege is voor Michael en zijn familie.”Wat was er weer gebeurd? Op 8 april 2018 stond de wielerwereld stil toen Michael Goolaerts na een hartstilstand overleed in Parijs-Roubaix. Wout van Aert en Goolaerts waren toen ploeggenoten bij Veranda’s Willems-Crelan.

Drie jaar geleden vertelde Van Aert in een interview met HLN over zijn drang om de ‘Hel van het Noorden’ te winnen voor Goolaerts. “Het heeft nog geen enkele editie meegezeten, waardoor ik het eerbetoon voor Michael, dat al lang in mijn hoofd zit, nog niet heb kunnen tonen. Dat vreet ergens aan mij”, vertelde Van Aert toen.“Ik denk elk jaar veel aan hem(Michael Goolaerts, red.)in deze periode”, vervolgde Van Aert. “Dit jaar was dat nog net iets meer, want ik passeerde voor het eerst in deze race weer over de strook waar Michael het leven heeft gelaten destijds. Ik had al kippenvel tijdens de verkenning. Ik wil graag geloven dat het mij extra kracht heeft gegeven.”

Over de strijd met Pogacar: “Er is niets mooier dan met de wereldkampioen naar de finish te rijden. Het was niet evident om met hem tot aan die Vélodrome te raken. Tadej plaatste zoveel aanvallen. Ik zat zo vaak in zijn wiel op de limiet. Pogacar heeft me echt een lastige dag bezorgd.”Om te besluiten: “Maar daar is eindelijk die beloning. Dit is echt een levenswerk. Ik had geen mooier scenario kunnen bedenken dan op deze manier winnen. Dit betekent echt alles voor mij.”