Tussen de varkens, lammetjes en ezels is dierenliefhebber prinses Beatrix volledig in haar element, zo bleek vrijdagmiddag tijdens vrijwilligersdag NLdoet. De 88-jarige Nederlandse prinses bezocht een kinderboerderij in Amsterdam. De aandacht van de pers vond ze daarentegen maar niets. “Die mensen vind ik ook niet leuk.”

“Dag lieverdjes!” klinkt het wanneer prinses Beatrix vrijdagmiddag goedgemutst de stal met geitjes binnenloopt. Een aai over hun bol, een likje aan haar hand en af en toe een handje voer voor de hongerige geitjes volgen. Prinses Beatrix is in haar element tussen de dieren.Geen verrassing natuurlijk, want de 88-jarige prinses is gek op het buitenleven en de dieren op de kinderboerderij. Bijna alle dieren dan, één uitzondering daargelaten. “Hier ben ik niet zo van”, zegt ze droogjes wanneer een gigantisch varken met een slijmerige snuit opdringerig op het hek klautert om aandacht van de Nederlandse prinses te krijgen.

NLdoet is een jaarlijkse traditie van het Oranje Fonds, waarbij mensen als vrijwilliger de handen uit de mouwen steken. Ook koning Willem-Alexander, koningin Máxima en prinses Beatrix zijn ieder jaar van de partij. Natuurlijk zien de werkzaamheden van Beatrix er anders uit dan een aantal jaar geleden. Het harde ploeteren met kruiwagens en heggenscharen zit er op haar leeftijd niet meer in.“Die stoel vind ik onzin”: Maar een lammetje de fles geven kan ze nog wel. En dat vindt ze maar al te leuk, want ze heeft het nog niet vaak gedaan, zegt ze. Maar dan wel op haar eigen manier, want prinses Beatrix heeft een eigen wil.

“Die stoel vind ik onzin”, zegt ze meteen bij aankomst bij de stal. Het stoeltje was speciaal neergezet zodat Beatrix zittend de fles kon geven, maar dat wilde ze niet doen. En dus geeft Beatrix het lam staand de fles, in een enigszins ongemakkelijke houding. De vertedering won het op dat moment even van haar irritatie over de pers. “Even poseren: is iedereen er klaar voor?”Beatrix kijkt haar ogen uit en stelt geïnteresseerd vragen over het wel en wee van de kinderboerderij. “Sorry, ik ben even afgeleid”, zegt ze midden in het gesprek. Een klein knaagdiertje duikt nieuwsgierig op achter haar gesprekspartner: een degoe. “Erg schattig, die kende ik nog niet.”

“Al die mensen”: De vrijwilligersdag trekt jaarlijks veel bekijks van fotografen, camera’s en journalisten, maar bij de prinses is dat dit jaar beperkt. Ze heeft het niet zo op de drukte en flitsende camera’s in haar gezicht; dat is al langer bekend. En dus mag er slechts een beperkt groepje pers aanwezig zijn.Maar dat is al te veel, wordt vrij snel duidelijk bij een bezoekje aan het verblijf van de kalkoenen. Die maken flink wat herrie. “Opstandig”, zo constateert Beatrix, en werpt een snelle blik op de journalisten. “Dat komt door al die mensen hier.” Dat klopt overigens niet, zegt de verzorger snel. “Nee, nee, ze willen gewoon pronken.”

Met haar wandelstok beent de prinses vrolijk, een venijnige opmerking af en toe daargelaten, over het terrein van de kinderboerderij. Bij een ontmoeting met de dieren zet ze de stok snel weg, want die houden er volgens haar niet zo van. Net als van journalisten, concludeert Beatrix. “Die mensen vind ik ook niet leuk”, zegt ze bemoedigend tegen een ezeltje, terwijl ze hem over het hoofd aait. “Daar wen je nooit aan.”