Hij was er zaterdag niet bij in Strade Bianche, maar drie dagen later knalde Mathieu van der Poel in een sterrati-rit van Tirreno-Adriatico alsnog naar de zege in een door gravel bepaalde finale. De Nederlander van Alpecin-Premier Tech voerde zelf de forcing en maakte het uiteindelijk knap af in San Gimignano.

Op 6,8 kilometer van de finish draaide het peloton de bepalende grindstrook op en daar nestelde Van der Poel zich direct van voren. ‘Het was aan het einde best lastig met de regen, erg glad en gevaarlijk. Het belangrijkste was de positionering voor het gravelgedeelte. Maar iedereen wist dat al voor de race.

‘We draaiden die gravelstrook op en Julian Alaphilippe viel aan. Ik nam dan over, wetende dat er wat technischere bochten aankwamen. Ik denk dat het leuk was om op tv te kijken en ik heb er zelf ook van genoten. Het was eigenlijk een prachtige finale, maar ook erg zwaar.’

‘Ik probeerde de wedstrijd ook zo zwaar mogelijk te maken’, legde Van der Poel uit. Door een valpartij van Matteo Jorgenson (Visma | Lease a Bike) kwam hij solo van voren te zitten, waarna klassementsmannen Isaac del Toro (UAE Emirates-XRG) en Giulio Pellizzari (Red Bull-BORA-hansgrohe) de oversteek wisten te maken.

Van der Poel moest het in de zware finale dus opnemen tegen twee klimmers. ‘Ik heb niet echt op hen gewacht. Het was heel moeilijk en het niveau lag op die laatste heuvel ontzettend hoog. Het regende ook in het slot van de etappe en dat maakte het best wel tricky, maar de ploeg deed het heel goed’, gaf hij zijn ploeggenoten die hem in positie brachten nog een pluim.

De Nederlander moest zelf ook nog corrigeren op een bepaald moment. ‘Toen Del Toro overnam in een bocht, maakte hij een slipper en daardoor kwam ik ook bijna ten val’, liet hij weten bij VTM NIEUWS. ‘Mijn ketting lag eraf. Ik moest het gat dichtrijden, dat was eigenlijk mijn eerste sprint die ik reed. Daarna zat ik op de limiet en heb ik geen kopbeurt meer kunnen doen.’

Lees verder onder de video.

Uiteindelijk wist de Nederlander het in de laatste oplopende honderden meters in het oude stadscentrum wel af te maken. ‘Het was een moeilijk sprintje. Het was vrij glibberig en daardoor kon je moeilijk op de pedalen staan. Ik had net genoeg energie gespaard om de zege te pakken’, wist Van der Poel te vertellen.

Was het gravel erover? ‘Ik vond het niet zo gevaarlijk, maar het was wel heel glad geworden door de regen. Het is altijd moeilijk inschatten op koerssnelheid wat er gaat gebeuren op zo’n gravelstrook. Er is ook weinig overzicht. Je vertrouwt op de gps en wat je in de verte ziet. Dat maakt het tricky.’

Al bij al is zijn doel voor deze week al afgevinkt. ‘Het voelt geweldig om weer te winnen. Ik heb vorig jaar geen etappe gewonnen, maar ik voelde me goed. Een beetje geluk is ook nodig om te winnen. Ik ben hier om te proberen een beetje beter te worden voor mijn belangrijkste doelen van het seizoen.’

‘Ik ben hier om Milaan-Sanremo en de andere klassiekers voor te bereiden, maar ook om een rit te winnen. Afgelopen jaar was ik er enkele keren dicht bij, maar ik ben blij dat het nu opnieuw gelukt is’, aldus de Nederlander.

Hoe de rest van zijn week eruit ziet? ‘Ik moet nog kijken naar de volgende etappes’, geeft hij toe. ‘We hebben Jasper Philipsen voor de sprintetappes, en ik moet nog kijken of er nog een etappe is die ik kan proberen te winnen.’