De typische hectiek van de eerste grote afspraak. Het was een bijzonder incidentrijke editie van de Omloop Nieuwsblad, met veel mankementen en valpartijen. Bij Soudal Quick-Step werd Paul Magnier genekt door pech “op een van de slechtste momenten van de hele koers”. “Maar we staan als ploeg weer waar we horen.” Ook Lotto-Intermarché en Visma-Lease a Bike hadden het geluk niet aan hun zijde.

Paul Magnier werd vooraf gezien als een van de mannen die topfavoriet Mathieu van der Poel het leven zuur moest maken, maar de 21-jarige Fransman heeft daar nooit echt uitzicht op gehad.

Op 60 kilometer van het einde stond hij met materiaalpech te voet op de top van de Eikenberg.

“Op een van de slechtste momenten van de hele koers”, aldus ploegleider Tom Steels. “Omdat de koers op dat moment volledig aan het losbarsten was. De beklimmingen volgden elkaar snel op, er was de stormloop naar de Molenberg…”

Magnier kreeg een reservefiets van de neutrale wagen van Shimano, maar besliste om te wachten op de volgwagen. En dat duurde lang. Héél lang.

“Op dat moment hadden we net Casper Pedersen een nieuwe fiets gegeven, die was lekgereden voor de Eikenberg. Daardoor zaten we iets verder met de auto. En toen hoorden we dat Paul stil stond… Een rotmoment, natuurlijk. Maar dat is pech, zoiets kan je niet voorspellen.”

In de rechtstreekse uitzending op Sporza vond co-commentator José De Cauwer dat Magnier een fout maakte door geen fiets van een ploegmaat te nemen.

“Ik begrijp dat hij dat zegt”, zei Steels. “We hebben dat ook besproken. Maar goed, dan moet je verder op een fiets waarvan het zadel een centimeter hoger of lager staat en dat gaat ook niet.”

“Dan zit je te knoeien, moet je nog eens wisselen, offer je ook een ploegmaat op… Als je nog dieper in de finale zit, kan je dat misschien riskeren. Tja… Het is een moeilijke.”

Door het harde werk van ploegmaats Jonathan Vervenne, Yves Lampaert, Dylan van Baarle en Pepijn Reinderink kwam Magnier nog terug in koers, maar de overwinning was natuurlijk weg.

“Op de Molenberg was Paul nog aan het terugkeren, terwijl ze voorin aanvielen”, zei ploegleider Niki Terpstra, weliswaar niet in de volgwagen vandaag.

“Hij moet daar wel een sterke inspanning geleverd hebben om weer voorin te verschijnen”, aldus Steels. “Paul zegt tijdens de wedstrijd niet heel veel, dus ik weet niet precies hoe hij zich gedurende de dag voelde, maar hij heeft er wel het maximale uitgehaald vandaag.”

Dat dat dan ‘maar’ een elfde plaats was, was dan maar zo, vond Steels. Want hij was vooral tevreden met de collectieve prestatie van ‘The Wolfpack’.

“We hebben opnieuw een ploeg gezien. We staan weer waar we horen. Dat hadden we gisteren ook tijdens de meeting gezegd: ‘We gaan onze plek weer innemen’. Natuurlijk zijn we teleurgesteld door het resultaat, want je wil winnen, maar we zijn ook blij.”

“Nu moeten we eens echt impact kunnen hebben op een koers en écht meedoen voor de zege. Maar dat zit er volgens mij wel aan te komen.”

Magnier sprak na afloop niet met de pers. Door de ontgoocheling, zou je kunnen vermoeden. Maar dat zal wel meevallen, denkt Steels. “Hij is nog teruggekomen vanuit een verloren positie, en dat in een van de zwaarste edities die ik al gezien heb. Dat zal wel voor een positief gevoel zorgen.”

Ook bij die andere Belgische formatie, Lotto-Intermarché, bleven ze met gemengde gevoelens achter. Head of Performance Aike Visbeek zag zijn ploeg de koers rijden die ze moest rijden, maar dan werd kopman Arnaud De Lie teruggeslagen bij de valpartij in aanloop naar de Muur.

De Lie ging zelf niet tegen de grond, maar had wel een nieuwe fiets nodig door de miserie in zijn zog. “Hij had ook niet meteen door dat hij niet verder kon”, zei Visbeek. “Als hij was blijven staan, hadden we hem meteen een nieuwe fiets kunnen geven. Maar nu was hij al wat verder en zaten wij vast achter de valpartij.”

“We zaten wel goed in de wedstrijd. Op de Molenberg twijfelde Arnaud om mee te gaan met Tim van Dijke. Achteraf gezien is dat jammer, want hij voelde zich goed. Hij had ook wel spijt. Dat is volgens mij wel een kwestie van wat vertrouwen missen, ja.”

“Na de Molenberg hebben we dan onze verantwoordelijkheid genomen. Het duurde lang voor we hulp kregen. Ik heb tegen Visma moeten zeggen: ‘Kom op, zet eens een mannetje bij’. Als ze eerder waren beginnen rijden, denk ik dat we voor de tweede plek hadden kunnen gaan.”

Maar er was dus ook wel een positieve noot. “Cédric (Beullens, red.), Jenno (Berckmoes, red.) en Arnaud waren goed en we hebben ons laten zien.”

En dan was er nog Visma Lease a Bike. Het forfait van de zieke Wout van Aert was al een tegenvaller en ook in koers liep niet alles naar wens.

“Normaal stropt het op de Molenberg altijd rond positie twintig, nu was het positie twee…”, zuchtte ploegleider Maarten Wynants. “Daar kan je niks aan doen, hé. Dat is pech. Wel zuur dat het ons blijft achtervolgen.”

“Ik denk dat Christophe Laporte de benen had om de eerste schifting te overleven, maar hij stond daar helemaal stil. Dan werd het verschil met de koplopers heel snel een minuut en was het duidelijk dat de vogels gaan vliegen waren.”

Laporte werd uiteindelijk nog vierde, Matthew Brennan reed de wedstrijd niet uit nadat hij tegen de grond ging bij de valpartij in aanloop naar de Muur. Hij stond recht, maar stapte wel in de volgwagen.

De jonge Brit heeft schaafwonden en een gezwollen hand, maar kan desondanks naar alle waarschijnlijkheid gewoon starten in Kuurne-Brussel-Kuurne.