“Sinds ik mijn bezittingen heb weggeschonken, voel ik me bevrijd”: priester Patrick Van der Vorst keert éénmalig terug in ‘Stukken van mensen’
Een opvallende comeback op televisie: Patrick Van der Vorst maakt voor één keer zijn opwachting in Stukken van mensen. De voormalige kunstexpert, die enkele jaren geleden resoluut koos voor het priesterschap, blikt openhartig terug op zijn opmerkelijke levenswending. “Sinds ik mijn bezittingen heb weggeschonken, voel ik me bevrijd.”Van kunsthandelaar naar priester: Van der Vorst was jarenlang een bekend gezicht in de kunstwereld en op televisie. Als expert in Stukken van mensen taxeerde hij waardevolle objecten en begeleidde hij verkopers bij soms emotionele beslissingen. Tot hij een drastische keuze maakte: hij liet zijn carrière achter zich en trad in.
Die beslissing ging gepaard met een symbolische breuk met zijn vroegere leven. “Ik heb afstand gedaan van mijn materiële bezittingen,” vertelt hij. “Dat was geen impulsieve daad, maar een bewuste stap. Minder hebben, maakt ruimte voor wat écht telt.”“Een andere rijkdom”: De overstap naar het priesterschap betekende niet dat hij zijn passie voor kunst verloor, wel dat hij er anders naar kijkt. “Vroeger draaide het vaak om waarde in geld. Nu gaat het mij meer om betekenis en verbinding.”
Zijn terugkeer naar Stukken van mensen is dan ook geen herneming van zijn oude rol, maar een warme, eenmalige passage. “Ik kom niet terug om opnieuw carrière te maken op televisie,” benadrukt hij. “Het is een fijne manier om mensen terug te zien en herinneringen op te halen.”Geen spijt: Of hij ooit twijfelde aan zijn keuze? “Natuurlijk stel je jezelf vragen. Maar spijt heb ik niet. Integendeel. Ik voel me lichter.” De rust die hij vandaag ervaart, noemt hij zijn grootste rijkdom. “Vrijheid zit niet in wat je bezit, maar in wat je kunt loslaten.”
Met zijn korte terugkeer naar het scherm slaat Patrick Van der Vorst symbolisch een brug tussen zijn vroegere en huidige leven. Maar zijn weg ligt duidelijk elders. “Mijn roeping staat vast,” besluit hij. “En die voelt nog elke dag juist.”
