Vier jaar lang moest alles in haar leven wijken voor goud op de olympische 1000 meter in Milaan. Haar grootste sportieve levensdoel vinkte Jutta Leerdam daar met verve af. Onder de grootst mogelijke druk bezweek ze niet en vierde ze die gouden plak die ze al zo lang begeerde. Leerdam genoot, Milaan genoot, de hele wereld genoot.
Goud voor de glamourkoningin van het schaatsen. Jutta Leerdam flikte het in Milaan, onder immense druk, direct na een bizarre wereldrit van Femke Kok, die in 1.12,59 vlak voor de Westlandse nota bene een olympisch record noteerde. Maar Jutta Monica Leerdam uit ’s Gravenzande liet zich ook door dat laatste plaagstootje niet vloeren.In die 1.12,31 noteerde ze onder ongekende, immense druk de snelste 1000 meter van het jaar. Alles zat in die kilometer, kracht, venijn, ergernis, plezier, passie, alles. In de slotrit liet ze olympische kampioen Miho Takagi, die achter de twee Nederlandse vrouwen nog brons pakte, compleet kansloos.
Met een oerkreet en twee armen omhoog vierde ze haar goud, net als de rest van Nederland. Verloofde Jake Paul was tot tranen geroerd op de tribune, net als coach Kosta Poltavets, die alles opofferde voor de schaatsvrouw die alle regie in eigen handen nam, toen ze twee jaar terug wel klaar was met de beperkingen van een commercieel team.Vader Ruud, moeder Monique, de twee zussen en haar broer, ze vierden allemaal mee met Leerdam.De blik van de hele sportwereld was vandaag op het Nederlandse schaatsfenomeen gericht, want Leerdam is zoveel meer dan atlete. Influencer, stijlicoon, model, aandachtsmagneet, strijder voor alle vrouwen. Cameraploegen stonden haar uren voor haar race al op te wachten, buiten het ijsstadion.
Tal van buitenlandse kranten schreven over haar sportieve gouden kans en ja, ook over haar reisje per privéjet naar Milaan. En onder al die aandacht deed Leerdam precies waar ze toch écht het beste in is: snoeihard schaatsen. Een 1000 meter in 1.12,31.Zo mooi, zo krachtig, zo vloeiend, met de druk er vol op. Op haar moment, waarop alles moest kloppen. Dat haar mascara voor het eerst uitliep, nam ze voor lief. Dat mocht vandaag bij Leerdam, die op blote voeten ook een hele grote knuffel gaf aan de zilveren Kok, tegenpool én belangrijkste concurrent, maar net zo goed teamgenote van TeamNL.Alles had ze al bereikt, met zeven wereldtitels. Alleen dit goud ontbrak nog, de plak die bij haar status paste. Nu is het verhaal af, al wachten er ook nog kansen op de 500 meter. Maar zo mooi als vandaag wordt het nooit meer. Ze bevrijdde nota bene ook Nederland nog van de hatelijke nul, na twee dagen schaatsen. De druk van het land, van de wereld, allemaal op haar schouders.
Maar Leerdam bezweek niet. Na het zilver in Peking had ze dit gouden einde altijd al voor ogen. De ultieme revanche en de kroon op haar sportieve leven.
