Lotte Kopecky (30) heeft zich op het EK baanwielrennen in Turkije voor de vierde keer in haar carrière tot Europees kampioene in de afvallingskoers gekroond. Ze knalde autoritair naar goud. Haar vriend Axel Merckx zag dat het goed was. Wordt haar stilaan gigantische verzameling medailles de komende dagen verder aangedikt? “Ik kleef er geen getal op. Maar het mogen er zoveel mogelijk zijn.”

Dominant. Soeverein. Alles en iedereen overheersend. Of hoe noem je zoiets als je op geen enkel moment ook maar één luttele seconde in de gevarenzone belandt in zo’n wirwar als de afvallingsrace? Van bij het startschot speelde Kopecky op safe. Meteen naar de kop, af en toe eens wat speels rondflanerend maar constant keurig controlerend, ver weg van die akelige ‘Bermudadriehoek’ in de staart van de groep.

Haar drie belangrijkste concurrenten overleefden mee de schiftingen, maar dat was het dan ook. Eerst Letizia Paternoster, dan Lea Lin Teutenberg werd er in de finale total loss uitgeknald. En aan de Française Victoire Berteau had Kopecky in de eindsprint geen kind.

Voor de ogen van vriend Axel Merckx, van wie ze achteraf een warme knuffel en kus kreeg, kwam, zag en overwon ze. En liet ze twee dagen na het exploot van Hélène Hesters in de scratch opnieuw de Brabançonne weerklinken.

Bibberen: “Op zo’n afvallingsdag sta ik nochtans altijd te bibberen van de… euh… stress en spanning”, vertelde Kopecky verrassend bij ‘Sporza’. “Maar dan in positieve zin, op een gezonde manier. Omdat het toch een redelijk verraderlijk nummer blijft. Enorm plezant om te doen, maar niet zonder risico’s. Alles moet meezitten. Want het kan voor hetzelfde geld ook heel snel heel fout gaan.”Kopecky, stralend als vanouds, beaamde dat ze alles onder controle had. “In het begin was het wel ‘effe’ wringen. ‘Ja kom, ik ben hier weg, schuif naar voor en probeer mezelf veilig te houden’, dacht ik. Dat lukte. Ik verzeilde nooit in moeilijke situaties. Zo is het heel fijn om een afvalling te rijden. Als je dan nog met vijf overblijft, vertellen je benen meestal wel of het erin zit of niet. Bij mij voelden ze goed aan. Dat deed me de juiste beslissingen nemen.”

Verheugende en hoopgevende vaststelling na dat ingewikkelde voorbije jaar: op de piste kan Kopecky alvast opnieuw doen waar ze zin in heeft. Getuige de liefst vijf (5!) verschillende nummers waar ze zich op dit EK voor engageerde. Zondag maatje Shari Bossuyt even ademruimte gunnen in de ploegenachtervolging, om met de drie andere meisjes een mooie chrono neer te zetten.