Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu (55), is overleden. Dat meldt VRT NWS. Tore vocht sinds 2021 tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Hoewel hij terminaal werd verklaard, wist hij dankzij een wonderbaarlijk medisch parcours nog jarenlang ‘in verlenging’ te leven. Hij werd 27 jaar.
Tore kreeg in het voorjaar van 2021 de diagnose plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler (een vorm van kanker waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien). Volgens zijn arts in het UZ Gent was zijn specifieke aandoening “nog nooit beschreven”. Hoewel de prognose aanvankelijk somber was en hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten.Hij onderging zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Keer op keer leek de ziekte hem in te halen – met tumoren in onder meer zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – maar telkens sloegen nieuwe therapieën toch weer aan.
“Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan”, vertelde Mathias eerder over dat proces. “De artsen zeiden het ook: hoe langer het duurt, hoe minder we weten. Maar we waren nuchter genoeg om te beseffen dat de therapie op een gegeven dag niet langer effectief zou zijn. De ziekte is niet weg, hé. Altijd weer duiken die duivelse cellen op.”Leven in het nu:Zijn strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. Daarin toonde het gezin Sercu hoe ze omgingen met de onzekerheid. Dat idee kwam er niet zomaar. “Meteen na de diagnose had Ilse(Tore’s moeder, red.) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’”, vertelde Mathias eerder. “Ik ben ontzettend blij dat we deze documentaire hébben, voor als Tore er niet meer is.”
De reeks toonde de rauwe werkelijkheid, inclusief beelden van Tore op intensieve zorgen. “Zo wil je je kind niet zien”, gaf Mathias toe. “Maar telkens als iemand van ons spreekt over wat we meemaken, krijgen we een massa reacties. Ik hoop dat deze reeks mensen uit een isolement kan halen. Gewoon het feit dat er open over de dood wordt gepraat, is voor velen een steun.”Nuchtere kijk:Tore zelf had altijd een nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust”, vertelde hij eerder in het radioprogramma ‘Touché’. “Het probleem is dat ik net iets banger ben voor het moment ervoor, het moment dat je beseft: ik ben aan het sterven.”
Hij ging opvallend goed om met zijn naderende einde. Hij weigerde vaak zware pijnstillers omdat hij bewust wilde blijven voelen wat er in zijn lijf gebeurde. “Hij wil zichzelf niet voortdurend verdoven, want dan wordt hij ook niets meer gewaar”, legde Mathias uit. “Hij kent zijn lichaam door en door.”Ondanks de ziekte probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem ondanks zijn diagnose resoluut bleef steunen. Maar grote plannen voor de toekomst maakte hij niet meer. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt”, aldus Mathias. “Als ik hem voorstelde om een weekendje weg te boeken, zei hij wel ja, maar ik wéét dat hij dacht: ‘We zullen wel zien of ik er dan nog ben.’”
