Het kwam totaal onverwacht, maar de ontlading was groot: Cuines 33 in Knokke heeft zijn tweede Michelinster beet. Een jaar nadat bij gastvrouw Fleur Boussy (41) borstkanker werd vastgesteld. Toch draaide ze ’s avonds nog alle services mee. “Ik heb klanten zelf opgebeld om reservaties te verplaatsen, maar dan legde ik eerlijk de situatie uit”, vertelt sterrenchef Edwin Menue (44). “Blijkbaar had ik zo ook een Michelininspecteur aan de lijn.”

“Goeiemiddag, tweesterrenchef!” De souschefs van sterrenchef Edwin Menue (44) en gastvrouw Fleur Boussy (41) — twee jonge twintigers — zullen het een paar keer herhalen. Het kleine team glundert van trots nadat hun restaurant Cuines 33 maandag onverwacht die tweede ster binnenhaalde.

“Vorig jaar hadden we daar in alle eerlijkheid op gehoopt, omdat veel mensen ons tipten en we er veel mee bezig waren. Maar dit jaar niet. Dit jaar lagen de prioriteiten bij Fleurs gezondheid”, vertelt Edwin, die vroeger eigenlijk profmotorcrosser wilde worden, maar door een blessure die droom moest opgeven. Hij deed nadien ervaring op in het legendarische restaurant Oud Sluis van Sergio Herman. Toen dat restaurant destijds drie sterren haalde, zaten er naast Edwin ook Nick Bril, Tim Boury en Filip Claeys in dat team. Vandaag zijn dat allemaal sterrenchefs met hun eigen zaak. “We waren allemaal jonge gasten toen, fantastische tijden.”

Twee jaar geleden veranderden Edwin en Fleur — het horecakoppel is al 18 jaar samen — het concept van hun restaurant naar een ‘experienceconcept’: wie komt eten — om 12 uur of om 19 uur — krijgt 18 gerechtjes voorgeschoteld in verschillende ruimtes. Gasten eten zelfs een hapje in de keuken, waar de chef persoonlijk uitleg geeft, en dineren in diverse sferen. Het digestief wordt gedronken in een salonruimte waar rook hangt, de gordijnen naar beneden zijn en Amy Winehouse op de achtergrond speelt. “We willen zo het oude jazzbargevoel creëren en interactie met de mensen aangaan”, zegt Fleur.

Een bom

Maar na een jaar met hun nieuwe concept werd er plots borstkanker vastgesteld bij Fleur. “Het moment dat je die diagnose hoort, staat je wereld natuurlijk stil”, vertelt de gastvrouw. “Dat was een bom voor ons gezin — we hebben een tweeling van 16 jaar — en voor onze zaak. Het was na onze vakantie in juli dat ik een knobbeltje voelde in mijn borst. Ik dacht dat het een cyste was en ben meteen naar de dokter gegaan. Het zat mooi bovenaan, dus we konden het goed voelen. Daarna volgden er puncties en startte de behandeling meteen. Daar kon niet mee gewacht worden.”

Enkele uren na haar diagnose stond Fleur hier alweer de mensen een aperitief te geven, alsof er niks was, terwijl wij in de keuken stonden te wenen

Edwin Menue, sterrenchef

Ik had dat nodig. Blijven werken heeft me echt geholpen. Thuis in de zetel blijf je toch maar piekeren en negatief denken

Fleur Boussy, gastvrouw

Twee weken later volgde een borstbesparende operatie, waarna chemo startte. “Twaalf weken lang, elke keer op woensdag. Die dag had ik zelf gekozen, omdat woensdag en donderdag onze sluitingsdagen zijn en je na chemo wel twee dagen knock-out bent. Daarna was ik wel vermoeid, maar ik wilde niet stoppen met werken omdat dat mijn gedachten verzet. We hebben een periode ’s middags dichtgedaan, omdat ik mijn rust kon gebruiken, maar ’s avonds kon ik dan wel altijd de service mooi meedoen. Ik ging dan wel vroeger naar huis. Maar ik heb geen enkele service overgeslagen.”

Edwin vult aan: “Vroeger naar huis betekent in haar geval: om middernacht. Soms ging ze maar vijf minuten vroeger door dan ik. Mijn reactie was nochtans eerst: ‘We bellen iedereen af’, maar ze wou dat niet. Het was midden in het seizoen, zei ze dan, maar dat maakte voor mij niet uit. De diagnose kwam op een dinsdagochtend en ’s avonds stond ze hier de mensen alweer een aperitief te geven, alsof er niks was, terwijl wij in de keuken stonden te wenen.”

Fleur: “Ik had dat nodig. We hebben natuurlijk ook veel nagedacht in die periode: we zijn dag en nacht aan het werk. Is dat dan het belangrijkste? Maar toch denk ik dat me dat echt geholpen heeft. Thuis in de zetel blijf je maar piekeren en negatief denken. Vroeger kwam ik al lopend of fietsend naar het restaurant, op vrije dagen fietste ik dan soms 200 kilometer. Dat kan nu niet meer. Maar als het kan, wordt wel aangeraden om te blijven bewegen en wandelen, en dat doe ik op mijn werk. Dat zeiden de artsen ook. Ik heb ook niet de allerzwaarste chemo gehad, dus dat ging wel.”

Transparant geweest

Hoewel Fleur haar haar niet verloor dankzij een ijskap op haar hoofd tijdens de chemo, verloor ze wel haar wenkbrauwen en wimpers, en had ze last van vermoeidheid. “Maar we zijn tegen klanten altijd transparant geweest over de situatie”, zegt Edwin. “Mensen die ’s middags reserveerden, moesten geregeld naar de avond of een andere dag worden verzet. Ik heb die mensen persoonlijk gebeld en eerlijk uitgelegd: ‘Kijk, mijn vrouw heeft borstkanker, kunnen we jullie reservatie verplaatsen?’” Blijkbaar had Edwin zo ook een Michelininspecteur aan de lijn. “Dat hoorde ik na de bekendmaking van de Michelinsterren”, vertelt hij.

Na de chemo volgden nog 15 bestralingen en momenteel zit Fleur in nabehandeling. “Het zwaarste is in feite voorbij”, vervolgt ze. Edwin: “Ik ben enorm trots op haar. Hele dagen lang vroeg ik: ‘Is het oké? Gaat het wel?’ Voor mij voelde dat heel dubbel, maar ze is een straffe madam, hé.”

Het scheelde overigens weinig of ze waren niet bij de Michelinuitreiking aanwezig geweest. Zaterdagavond kwam een vriendin van Fleur — die ze al kende sinds haar studietijd — met haar auto in het kanaal terecht in Ooigem. Ze haalde het niet. “We zijn dat zondagochtend te weten gekomen”, zegt Fleur met een krop in de keel. “Vriendinnen zijn naar ons huis gekomen om dat persoonlijk te zeggen. Ze wilden dat niet over de telefoon doen, gezien mijn situatie.” Fleur en Edwin twijfelden om maandag naar Antwerpen te vertrekken. “Maar we hebben het dan toch gedaan, omdat ik er anders constant aan zou zitten te denken.”

Voldoening en adrenaline

Dat ze nu plots toch een tweede ster kregen, geeft een warm gevoel van voldoening, vertelt het koppel. Toen ze hun naam hoorden, barstten ze in tranen uit. “Ik vind het ook wel zot dat ze die ster geven na zo’n zwaar jaar”, zegt Fleur. “Ze hadden ook kunnen redeneren dat het bij ons niet meer zou zijn zoals het was, maar ze hebben daar geen rekening mee gehouden en er is eigenlijk ook niks veranderd. Het was heel emotioneel, omdat er zoveel bagage bij kwam kijken.” Edwin: “Het was echt onwerkelijk. Een dag later besef ik het nog altijd niet helemaal. Ik heb meer dan 400 ongelezen berichten. We hadden zoveel adrenaline dat we niet konden slapen.”

Hun 16-jarige dochters zitten op internaat — ze gaan hun ouders achterna en volgen ook hotelschool — en konden niet bij de uitreiking zijn. “Ze vonden het een goed excuus om naar huis te komen, maar dat hebben we toch niet toegelaten, want het zijn examens”, lacht de papa. “We gaan dat dit weekend wel vieren met het gezin.” Hoe ze dat gaan doen? “Gaan eten zeker?”, lacht Fleur. “In een klassieke basiskeuken. Daar houden wij ook van.”

Niet duurder

De impact van de tweede ster is meteen merkbaar. De reservaties stromen binnen. Momenteel betaal je 205 euro (exclusief dranken) voor het menu bij Cuines 33, en het koppel is niet direct van plan de prijzen te verhogen. “Dat is dé vraag”, lacht Fleur. “Maar voorlopig doen we zo door. Misschien gaan we er wel nog exclusievere producten in verwerken.”

De sterrenchef heeft nog één boodschap: “Ook in moeilijke tijden gewoon doorgaan en niet opgeven. Dat is nogmaals bewezen.”