Niels Destadsbader heeft op Instagram een bijzonder emotioneel bericht gedeeld. De zanger en presentator neemt afscheid van iemand die een grote rol heeft gespeeld in zijn leven. Zijn woorden laten niemand onberoerd en tonen hoe groot de impact van die persoon was.

Niels blikt in zijn bericht terug op zijn tijd in het vijfde leerjaar bij juffrouw Viviaene. “Un professeur schrijf je met 1 F en 2 S’en. Dat leerde je ons in de les Frans”, schrijft hij.

Een eenvoudige geheugensteun, maar eentje die hem altijd is bijgebleven. “En sindsdien schreef de hele klas het juist.”

De herinneringen gaan veel dieper dan alleen school. Toen hij het moeilijk had in de klas, koos zijn juf niet voor straf, maar voor begrip.

“Toen ik als elfjarige weer eens moeite had om de les te volgen (…) vroeg je me om na te blijven. En nee, niet om me te straffen.” Ze wilde vooral weten wat hem gelukkig maakte.

“Om te luisteren naar wat ik dan wél leuk vond. Om te horen wat me wél gelukkig zou maken.”

Wat daarna volgde, zou alles veranderen. “Als ik de hele week mijn best deed (…) was het laatste kwartier op vrijdagavond van mij.”

Dat moment kreeg een bijzondere invulling. “Dan mocht ik iets voordragen, een liedje zingen of mopjes vertellen.” Het werd zijn eerste podium.

“Dit moment, lieve Vivi, veranderde mijn leven. Je gaf me mijn eerste publiek.”

De impact daarvan was enorm. “Met een trotse blik keek je wekelijks toe hoe ik ontbolsterde.”

Hij werkte elke week naar dat moment toe. “Je gaf me mijn eerste podium, mijn eerste publiek. En daar zal ik je altijd dankbaar voor zijn.”

Het bericht eindigt met een zwaar afscheid. “Dat afscheid nemen er helaas ook schijnt bij te horen. En ik was er nog niet klaar voor, merk ik.”

Toch probeert Niels troost te vinden in haar woorden. “Ik denk te weten wat jij nu zou zeggen… ‘Ja Nielske, het is jammer. Ik weet het. Maar c’est la vie.’ Dank je wel voor alles”

Tot slot spreekt hij zijn dankbaarheid uit. “Dank je wel voor alles, Vivi. (…) Omdat elk kind anders mocht zijn. En omdat elk kind van jou mocht dromen.”