Het overlijden van de 6-jarige Inez uit Zonhoven blijft diepe sporen nalaten, niet alleen bij haar familie maar ook bij haar klasgenootjes. Op school proberen de kinderen op hun eigen, pure manier om het verlies te verwerken. Met tekeningen, lieve boodschappen en kleine gebaren nemen ze afscheid van hun vriendinnetje, dat ze nu al enorm missen.

In de klas hangt een bijzondere sfeer van verdriet, maar ook van verbondenheid. “We maken tekeningen voor Inez, want we gaan haar missen”, klinkt het bij enkele kinderen. Die eenvoudige woorden tonen hoe groot de impact is van het verlies, zelfs op jonge leeftijd. De tekeningen worden een manier om gevoelens te uiten die moeilijk onder woorden te brengen zijn.

Naast tekeningen worden ook andere symbolische gebaren gebruikt om Inez te herdenken. Zo worden er bijvoorbeeld ballonnen opgelaten en zoeken de kinderen steun bij elkaar. De school speelt daarbij een belangrijke rol en zorgt voor begeleiding, zodat de leerlingen hun verdriet samen kunnen delen en verwerken.

Voor leerkrachten en ouders is het bijzonder aangrijpend om te zien hoe de kinderen omgaan met rouw. Tegelijk toont het ook hoe sterk kinderen kunnen zijn, en hoe ze via creativiteit en vriendschap troost vinden. Het verlies van Inez brengt hen dichter bij elkaar, in een sfeer van warmte en medeleven.

Het verhaal van Inez blijft heel Vlaanderen raken. Haar moedige strijd en het intense verdriet na haar overlijden maken duidelijk hoe kwetsbaar het leven is. Maar in de klas van Inez leeft haar herinnering voort — in tekeningen, in verhalen en vooral in de harten van haar vriendjes en vriendinnetjes.