Hij was de enige met een dankwoordje voor zijn ouders en toonde daarmee meteen een deel van ‘de persoonlijkheid’ die Vlaanderen charmeerde. Ward Lemmelijn sleepte de mooiste Kastaar van de avond in de wacht – ‘Mediapersoonlijkheid van 2025’ en mag tussen alle topsport ook dromen van nieuwe kansen. “Een eigen programma zou ik absoluut zien zitten,” klonk het terwijl één bijzonder juweel op zijn forse borst flink fonkelde.

Blijdschap kreeg een nieuw gezicht. Ward Lemmelijn kroonde zich – bij sterke concurrentie van onder meer Kristel Verbeke en Felix Heremans- tot ‘Mediapersoonlijkheid van het jaar’. Al paste die trofee amper in zijn overvolle agenda. “Vandaag de Kastaars, morgen heb ik wedstrijd roeien in Amsterdam en maandag sta ik alweer voor de klas”, klonk het bij grote glimlach.Die drie pijlers hoopt hij ook te verenigen in wat nu op hem afkomt. “Ik weet eigenlijk niet goed wat ik kan verwachten, maar ik sta eigenlijk voor alles open. Gezien ik ook leerkracht ben en aan topsport doe, zou het fijn zijn mocht ik in de toekomst ooit een eigen programma maken. Iets maatschappelijk-relevant of zo, waarin al die dingen samenkomen. Maar het mag net zo goed iets geheel anders zijn. Ik sta wél open voor een uitdaging. Zelfs voor iets geks.”

Oma’s van 95:De trofee krijgt een apart plekje in zijn living. Een beetje afgezonderd van de sportprijzen. Want deze is wel apart. “Dit is een appreciatie van de mensen om wie ik ben en dat doet deugd”, klinkt het. “Ik ben een positieve mens en het is echt fijn als mensen me komen vertellen dat ze dat waarderen.” En die complimentjes zijn erg divers. “Van kindjes van 2 jaar tot oma’s van 95: iedereen komt de laatste maanden naar me toe. Zelfs in de fitness. Dat is echt plezant.”Lemmelijn was zowat de enige die op het podium zijn ouders bedankte. “Ik vond dat niet meer dan normaal. Mijn ouders zijn er altijd voor me geweest en steunen me al mijn hele leven in alles was ik doe. Eigenlijk was het best jammer dat ze er niet bij konden zijn vanavond. Daarvoor waren de plaatsen te beperkt, maar ik wilde hen wel bedanken, want ze waren toch wel een beetje nerveus de voorbije dagen.”

Over zijn kledingkeuze waren de meningen verdeeld. “Mijn moeder vond het er best mooi uitzien, maar mijn pa vond dat ik eruitzag als Balthazar Boma. Zelf vind ik het wel mooi.”Met dank aan het Paterke van Hasselt:Al blonk tussen het kleurrijke pak ook iets opvallends op zijn brede roeiersborst. “Dat kruisje draag ik altijd”, klonk het. “Dat is van het Paterke van Hasselt en eigenlijk mijn geluksbrenger. Ik ben gelovig en heb veel aan mijn geloof. Elke week ga ik daar bidden. En blijkbaar heeft het écht geholpen.”