Eindelijk, dacht Jasper Philipsen vlak na zijn eerste seizoenszege in Nokere Koerse. “Deze is belangrijk, want niet alles verliep volgens plan”, gaf de sprinter van Alpecin-Premier Tech toe.

Er viel duidelijk een last van zijn schouders. “Eindelijk win ik, hopelijk is deze de eerste van velen. Voorlopig was het toch een beetje een pechjaar. Ook vandaag had ik geen topgevoel, maar dat zal nog wel komen. Ik ben alleszins wel blij met nummer één vandaag. Vorige jaren wilde ik de koers hier altijd hard maken, maar dit jaar speelde ik toch meer op veilig.”

Voor geen topgevoel te hebben was Philipsen toch verbazend sterk in zijn sprint bergop. “Ik kon me nochtans moeilijk positioneren bij Jonas (Rickaert, red.), want plots vlogen ze allemaal op de kant en moest ik in de remmen. Gerben (Thijssen, red.) bracht me dan naar boven, maar ik had het gevoel dat ik al door mijn beste krachten heen zat. Ik was nog moeten terugkomen na die schoenwissel.”

Die schoenwissel leverde een opvallend beeld op in volle finale. “Ik viel nog bijna. Mijn klikpedaal was bijna volledig kapot dus ik moest wel wisselen, waardoor ik twee verschillende schoenen aan had. Het ziet er niet uit, maar het bracht wel op. Wie weet brengt het wel geluk”, lachte Philipsen.

Jordi Meeus (tweede): “Jasper was de sterkste”: Jordi Meeus kwam als tweede over de finish. “Deze aankomst was de eerste keer voor mij”, reageerde de sprinter van Red Bull-Bora-Hansgrohe. “Ik vond het veel lastiger dan verwacht. Mijn aanloop was ook niet zo vlot, omdat ik een paar keer vol in de wind zat. De sprint duurde ook heel lang, maar Jasper was met zijn snelheid gewoon de sterkste. De beste heeft gewonnen.”

De sprint was inderdaad langgerekt en extra zwaar, omdat het peloton de ontsnapte Alec Segaert nog bij de lurven moest vatten. “We wisten dat Alec nog voorop reed”, zei Meeus. “Ik was er toch lang niet gerust op dat we hem nog zouden pakken. Maar er stond serieuze tegenwind en dan maakt een peloton toch meer snelheid.”